Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/170 K.2024/13809

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

27.09.2019 tarihinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi bulunmayan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yolcu konumunda bulunan davacının yaralanarak malul kaldığını, davalı tarafından 02.12.2020 tarihinde 26.808,00 TL ödeme yapılmış ise de bu ödemenin yetersiz olduğunu ileri sürerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 107. maddesine göre fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

05.05.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle sürekli iş göremezlik tazminatına yönelik 57.382,75 TL, geçici iş göremezlik tazminatına yönelik 4.041,80 TL olmak üzere talebini toplam 61.424,55 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya 26.808,00 TL ödeme yapılmış olup ödeme mukabilinde davalı müvekkilinin ibra edildiğini, öncelikle davacının trafik kazasından kaynaklı daimi maluliyetinin tespiti gerektiğini, hesaplanacak tazminattan müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılmasını talep ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; müterafik kusur indirimi uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 49.139,64 TL'nin 02.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı sigorta şirketince yapılan ödemenin yetersiz olduğunun tespit edildiği, tazminatın TRH Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplanmış olmasında isabetsizlik görülmediği, olayın kaza tespit tutanağında belirtilenden farklı şekilde gerçekleştiğine dair bir iddia ya da delil sunulmadığı,

somut olayda davalı sigorta şirketince başvuru sahibine 02.12.2020 tarihinde kısmi ödeme yapılmış olduğundan 02.12.2020 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesinde hukuka ve usule aykırılık görülmediği, davacı lehine maktu tutarın altında olmamak üzere AAÜT'ye göre belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücreti takdiri gerekirken tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının vekalet ücretine yönelik olmak üzere kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; güncel tazminat tutarı hesaplaması yapılırken değişen asgari ücret tutarı esas alındığı gibi eksik ödeme noktasında yapılan hesaplamalarda da ödenen tazminata ilişkin değişen asgari ücret tutarları esas alınarak yapılan ödemeden tenzil edilmesi gerektiğini, tazminat hesaplaması yapılırken TRH 2010 Tablosu ve iskonto oranının %1,65 - %1,80 olarak dikkate alınması gerektiğini, kusur raporu aldırılmaksızın hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, hükmolunacak tazminat tutarına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası bulunmayan aracın karıştığı 27.09.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun geçici ve bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR