Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2126 K.2025/11953

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.04.2017 tarihinde davacıya ait, davacının eşinin kullandığı ve davalı ... tarafından kasko sigorta poliçesi yapılan aracın tek taraflı trafik kazasında hasara uğradığını, sigorta şirketine hasarın ödenmesi için başvuru yapıldığını, sigorta şirketinin hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğu gerekçesi ile ödeme yapmadığını ileri sürerek açtığı belirsiz alacak davası ile 14.442,85 TL hasar bedelinin 03.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın nasıl meydana geldiğine ilişkin davacı beyanları dışında herhangi bir belge, bilgi ve kanıt bulunmadığını, tek taraflı kazalarda en önemli ispat aracı olan “kaza tespit tutanağının” yetkili ve görevli polis memurları tarafından tutulmasının zorunluluk olduğunu, somut olayda kazadan sonra kaza yerinin terk edildiğini, trafik tespit tutanağı düzenlettirilmediğini, sürücünün gerçekte kim olduğu,

alkollü veya ehliyetsiz olma durumunun belirsiz kılındığını, davacının iddia ettiği şekilde kazanın meydana geldiğini ispat edemediğini, gerçekleşen rizikoyu doğru ve gerçeğe uygun bir şekilde ihbar etmekle yükümlü olduğunu, davacının kaza ile ilgili doğru ve gerçeğe uygun ihbarda bulunma yükümlülüğünü kasten ihlal etmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sigorta şirketinin sigortalının doğru ihbarda bulunmadığı, olayın farklı şekilde gerçekleştiği iddiasını somut deliller ile kanıtlaması gerektiğini, sigorta şirketinin sürücünün kim olduğunu, alkollü veya ehliyetsiz olduğunu, kazanın ihbar edildiği şekilde meydana gelmediğini somut deliller ile kanıtlayamadığını, sürücünün alkollü olmadığını, ehliyeti bulunduğunu, bu nedenle olay yerinden ayrılmasını gerektirir bir durum olmadığını, kaldı ki olay yerini terk etmenin tek başına rizikonun teminat dışı kalmasına neden olmayacağını, ispat yükünün yer değiştirmeyeceğini,

kazadan dolayı kavşak içi yön bilgi sisteminin zarar görmüş olduğunu, bir adet kavşak içi panel, bir adet dönüş adası ek levhası ve bir adet levha direği yenileri ile değiştirilerek onarımı yapıldığını, davacıya ait aracın trafik sigorta poliçesinin de Büyükşehir Belediyesi’ne 24.07.2017 tarihinde 681,00 TL ödeme yapmış olduğunu, bu durumda kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana geldiğinin ispat edildiğini, davalı sigortacının, sözde sürücü değişikliğini, sigortalı araç sürücüsünün sürücü belgesine sahip olmaması veya kaza esnasında sürücünün alkol almış olduğunu ispatlayamamış olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından kasko sigorta poliçesi düzenlenen aracın yaptığı tek taraflı trafik kazasında araçta oluşan hasar bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR