Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2514 K.2025/1018

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.04.2020 tarihinde davacı yayanın ayağı üzerinden davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın geçmesi neticesi oluşan trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketine yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 10,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 10,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 25.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 256.223,27 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 33.949,48 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartının yerine getirilmediğini eksik evrak ile başvuru yapıldığını talebin dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, sunulan maluliyet raporu mevzuata aykırı olduğundan hükme esas alınamayacağını, medikal firma raporunda maluliyet bulunmadığının tespit edildiğini, maluliyet tazminatına ilişkin hesaplamanın Genel Şartlara göre yapılması gerektiğini, progresif rant yöntemi ile hesaplamanın hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin poliçe kapsamında olmadığını, rapor ücreti talebinin teminat kapsamında olmadığını,

sigorta şirketi temerrüde düşmediğinden faiz talep edilemeyeceğini, faiz oranının ise yasal faiz olabileceğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5' i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin kabulüne, 256.223,27 TL' nin 27.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine.

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; pasif dönem ücretinin belirlenmesinde, geçici iş göremezlik döneminde davacının çalışması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddinde, temerrüt faizi ve oranının ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde hata bulunmadığı gerekçesiyle bu yönlere ilişkin itirazların reddine, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin ise AAÜT' ye göre belirlenen rakamın 1/5'i olması gerektiği gerekçesiyle Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına yönelik itirazın kısmen kabulüne,

kararın "Sonuç" kısmının (5) nolu bendinin “Sigorta şirketi kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT tarifesi 17/2 ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesi gereğince hesap edilen takdiren 1.840,00 TL vekalet ücretinin başvuru sahibinden alınarak sigorta şirketine verilmesine,” şeklinde düzeltilmesine, diğer hükümlerinin aynen icrasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; pasif dönem hesabında esas alınan ücretin hatalı belirlendiğini, hesaplamanın net asgari ücretten yapılması gerekirken, net asgari ücretten gelir vergisi ve damga vergisi istisnasının düşülerek hesap yapılmasının hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik döneminde davacının çalışmış olmasının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddini gerektirmeyeceğini, efor kaybı karşılığı tazminatın bu dönem için de hesaplanması gerektiğini, İETT otobüsünün kazası nedeniyle tazminat istendiğini, yapılan iş ticari iş olmakla avans faizine karar verilmesi gerektiğini,

temerrüt tarihi 25.06.2021 olması gerekirken 27.04.2022 tarihinden itibaren faize karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin AAÜT' ye göre belirlenecek vekalet ücretinin tamamı olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etimiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun medikal firma tarafından denetlendiğini ve maluliyet bulunmadığının tespit edildiğini, eksik evrak ile sigorta şirketine başvuru yapıldığını talebin dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, sağlık kurulu raporunun hükme esas alınamayacağını, uygun heyetten alınmadığını, davacının bizzat muayene edilmediğini, adli tıp birimlerinden yeniden rapor alınması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik, geçici bakıcı, rapor ücreti taleplerinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını,

temerrüt oluşmadığından faiz talebinin yerinde olmadığını, hükmedilebilecek faiz oranının ancak yasal faiz olabileceğini, vekalet ücretinin AAÜT'ye göre belirlenen rakamın 1/5' i olabileceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

A.Sürekli iş göremezlik zararının hesabında, davacının gelirinin doğru biçimde belirlenmesi, tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve pasif devrede zararın asgari geçim indirimsiz asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Yine, 25.12.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7349 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 32 nci maddesinde düzenlenen Asgari Geçim İndirimi (AGİ) uygulaması kaldırılmış ve bu hükmün 01.01.2022 tarihinden itibaren ücret ödemelerine uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Buna göre davacı için bilinmeyen işleyecek aktif dönem için 01.01.2022 tarihinden itibaren ücrete AGİ dahil edilmeden hesap yapılması, pasif dönem için de önceki içtihatlarımız gereğince AGİ' siz net asgari ücret ile hesap yapılması gereklidir. Pasif dönem hesabında esas alınan net asgari ücretten AGİ yerine gelir vergisi, damga vergisi istisnası adı altında kalemlerin düşülmesi hatalıdır.

B. Davacı vekilince tazminatlar için temerrüt faizi olarak ticari avans faizi istenilmiş, hakem heyetince tazminatta davalı yönünden yasal faize hükmedilmiştir. Zarara neden olan aracın kullanım amacı ticaridir. Buna göre, temerrüt faizi olarak davalı yönünden avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

VI. KARAR