Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2885 K.2025/1177

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı idaresindeki araç ile sürücüsü ve plakası belirlenemeyen aracın 23.10.2020 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 258.008,88 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, aracın varlığının ispat edilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “…..Başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 246.011,21 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.511,06 TL geçici bakıcı gideri tazminatının ve 1.200,00 TL rapor ücretinin 14.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 9.286,61 TL geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvuranın itirazlarının reddi ile yaptığı itiraz giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı sigorta şirketi itirazlarının kısmen kabulü ile, ilk hakem heyeti kararında başvuran lehine hükmedilen vekalet ücretinin 9.200,00 TL olarak düzeltilmesine, diğer hususların aynen tekrarına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet, kusur ve hesap raporlarında yer alan aleyhe durumları kabul etmediklerini, güncel asgari ücret verilerine göre hesaplama yapılması gerektiğini, davacı 18 yaşından küçük olmasına rağmen çalıştığı için geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kısmi davada hukuki yarar bulunmadığını, plakası tespit edilemeyen aracın varlığının ispatı gerektiğini, başvuru şartı eksikliği bulunduğunu, müterafik kusur bulunduğunu, ceza yargılamasının araştırılması gerektiğini, talebin zamanaşımına uğradığını, geçici zararlardan sorumlu olmadıklarını, kararda dayanak maluliyet raporu mevzuata uygun olmadığından eksik belge ile başvurulduğunu, kusuru kabul etmediklerini, hesaplamada teknik faiz kullanılması gerektiğini, faiz türü ve temerrüdün hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, plakası ve sürücüsü belirlenemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı davaya konu kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talep etmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, davacı itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince 18 yaşından küçük davacının geçici iş göremezlik zararı oluşmayacağı gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiştir. Davacı küçük kaza tarihi itibariyle 15 yaşındadır, dosya kapsamındaki belgeler incelendiğinde SGK kaydına göre çalıştığı anlaşılmakta olup dolayısıyla geçici iş göremezlik süresince mahrum kaldığı kazancı bulunduğundan geçici iş göremezlik zararı da doğmuştur. Bu bakımdan geçici iş göremezlik talebinin kabulü yerine reddi isabetli olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

3- Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şarları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe göre düzenlenen, sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde.

Yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır.

Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 8 inci maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edilmesi aynı zamanda Yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20'nin altındaki oranların gösterilmediği,

Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu oysa TBK'nın 54 üncü maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve

eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 12.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda; Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre maluliyet oranı belirlenmiş ise de; ilgili yönetmelikte oran belirtilmemiş olup 20.02.2019 tarihinden sonraki kazalarda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerine göre sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı hazırlanan rapor esas alınarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR