Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/335 K.2023/2886

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile davacı ... için 169.500,04 TL, davacı ... için 119.516,45 TL tazminata karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulü ile sigorta kuruluşu tarafından yapılan ödemeler dikkate alınarak kararın kaldırılmasına asıl alacak yönünden konusuz kalan başvuru nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir.

Somut olayda. Uyuşmazlık Hakem Heyetince, ihtiyari dava arkadaşı olan başvuranlar ... için 169.500,04 TL, ... için 119.516,45 TL tazminatın kabulüne karar verilmiş, davalının karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince başvuranlar ... için 137.546,73 TL, ... için 90.843,14 TL'nin hüküm altına alınmasının uygun olduğuna ancak sigorta şirketince bu miktarlar ödendiğinden asıl alacak yönünden konusuz kalan başvuru nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu durumda, ihtiyari dava arkadaşı her bir davacı yönünden itiraz edilmeyerek kabullenilen Uyuşmazlık Hakem Heyetince kabul edilen rakamlar ile İtiraz Hakem Heyetince belirlenen rakamlar arasındaki tutar 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bu durumda, davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarları yönünden karar kesin nitelikte olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir