Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/397 K.2023/10554

Taraflar arasındaki kasten yaralama eylemine dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm oluşturularak davanın kısmen kabulü ile 195.596,97 TL' nin 17.02.2014 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.02.2014 tarihinde davalılar tarafından müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını, davalıların eylemlerinin adam öldürmeye teşebbüs olduğunu, müvekkilinin bu yaralanma nedeni ile uzun süre tedavi gördüğünü, geçici ve sürekli iş göremezlik kaybına uğradığını, tedavi süresince bakıcı gideri yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL yaralamadan doğan diğer zararlarla birlikte iş gücü kaybından doğan tazminatın olayın meydana geldiği tarih itibariyle uygulanacak en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslahen taleplerini 353.146,61 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 17.062,49 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 20.684,85 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 391.193,95 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yersiz açıldığını, taleplerin fahiş olduğunu, ağır ceza mahkemesi kararında müvekkilleri lehine teşebbüs ve tahrik hükümlerinin uygulandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyasında kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda davalı olan sanıkların cezalandırılmalarına karar verildiği, sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulandığı, bilirkişi tarafından hesaplanan 391.193,25 TL tazminattan tahrik nedeniyle 2/4 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve 195.596,97 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemenin ceza yargılamasında yapılan haksız tahrik indirimini dikkate alarak tazminatta indirim yapmasının hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkemece verilen bu kararın hiçbir hukuki gerekçesi bulunmadığını, ceza hakiminin kararının hukuk hakimini bağlamadığını, yerel mahkeme tarafından takdiri indirim yapıldığı ifade edilmesine rağmen karşı vekalet ücretine hükmolunmasının da usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu, hem ödenmesi gereken harç hem de karşı vekalet ücretine dair verilen kararlar itibariyle de yerel mahkeme kararının usul ve yasaya açıkça aykırılık teşkil ettiğini iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği maddi vakıa olarak kesinleşmiş ceza kararı ile subuta erdiğinden hesaplanan zarardan müterafik kusur indirimi yapılmasının doğru olduğu,

ancak TBK'nın 51 inci ve 52 nci maddelerinden kaynaklanan hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle davanın kısmen reddedilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceğinin gözönüne alınması gerekirken yazılı olduğu şekilde davalı yararına müterafik kusur teşkil eden haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimden dolayı reddedilen tazminat miktarları yönünden davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile.

Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/123 Esas - 2019/348 Karar sayılı kararının yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, yeniden hüküm oluşturularak davanın kısmen kabulü ile 195.596,97 TL'nin 17.02.2014 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hukuk hâkiminin karar verirken ceza hâkiminin verdiği kararla bağlı olmadığını, ceza yargılaması nezdinde verilen haksız tahrik hükümleri doğrultusunda müvekkilin hak etmiş olduğu tazminattan da aynı oranda indirim yapılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalıların kasten yaralama eylemi nedeniyle davacının uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,