Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/4014 K.2023/6861

Manevi Tazminat Hakkında Karar Verilmesine Yer Olmadığına

Taraflar arasında görülen haksız fiilden kaynaklanan maddi manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının öz kardeşi olduğunu, miras nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğunu, 10.07.2005 günü bu konuyu görüşmek üzere davalının yanına gittiğini, konuşma sırasında davalının kahvaltı masasını üzerine devirdiğini, çaydanlıktaki kaynar suyun dökülmesi nedeniyle vücudunun çeşitli yerlerinde yanıklar oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, ıslahla maddi tazminat talebini 15.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusuru kabul etmediğini, davalının masayı devirmediğini, masanın altında giren küçük çocuğunu çıkarmak isterken kazara masaya çarptığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemenin 29.05.2014 tarih ve 2007/20 esas, 2014/246 karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 23.03.2012 tarihli raporunda davacıdaki yaraların fonksiyonel araz bırakmadan iyileştiğinden maluliyet tayinine mahal bulunmadığı, iyileşme süresinin bir aya kadar uzayabileceği ve bu süre zarfında tam malül sayılması gerektiği, kişinin vücudundaki yanık izlerinin operasyonla azalacağı ancak tamamen kaybolmayacağının tespit edildiği, bilirkişi raporunda diğer tedavi giderlerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığının, iyileşme süresi içinde yapılan yol gideri bedelinin ise 150,00 TL olabileceğinin belirtildiği,

Kartal Eğitim ve Araştırma hastanesi raporuna göre de davacının sol kolu her iki bacak ve uyrukta yanık skarları bulunduğu, bu skarların herhangi bir fonksiyonel deformiteye sebep olmadığı, tedavi hususunda herhangi bir cerrahi girişimin düşünülmediği, lazer tedavisinin kesin bir sonuç doğrumasada yararlı olabileceği ve giderin miktarının tespit edilmeyeceğinin belirtildiği, davacının talebi ise; iş gücü kaybının olmadığı sadece tedavi giderlerinin talep edildiği, bunun da ilgili kurum tarafından ödendiği,

davacı tarafça davalının kahvaltı masasında kaynar suyla dolu çay demliğinin davacının üzerine devrilerek yaralanmasına neden olduğu ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, tedavi giderleri ile ilgili maddi tazminat miktarının yol gideri olarak 150,00 TL olarak tespit edildiği ve yapılan tedavi masraflarının Sosyal Güvenlik Kurum'unca karşılandığı, bunun dışında davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının olmadığı anlaşılmakla maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, davacının manevi tazminat talebinin yerinde görüldüğü,

davalı tarafından yaralanmasına sebebiyet verilen davacının bu olay sebebiyle duyduğu elem ve ızdıraba karşılık bir miktar manevi tazminat talebi yerinde olduğu, ancak manevi tazminat bir zenginleşme aracı olmayıp, olayın oluş şekli, tarafların konumu, paranın alım gücü ile hak nesafete göre yaptırılan zabıta araştırması ve dosya kapsamına göre manevi tazminat talebinin kısmın kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 150,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire'nin 05.05.2016 tarih, 2016/530 esas, 2016/6211 karar sayılı ilamı ile; davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "...Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu'nun 23/03/2012 tarihli raporunda; davacının vücudundaki yanık izlerinin operasyonla azalacağı ancak tamamen kaybolmayacağı bildirilmiştir.

Halk Sağlığı ve Adli Tıp Uzmanı doktor bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda ise; davacıda mevcut lezyonların plastik cerrahi uzmanı tarafından opere edilmesi gerektiği ve yapılacak giderin de tedavi gideri olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bu giderin miktarının tespiti amacı ile davacı Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne sevk edilmiş, sunulan 30/09/2013 tarihli raporda; lazer tedavisinin kesin bir sonuç doğurmasa da yanık izlerinin geçmesi için yararlı olabileceği, ancak net bir tedavi gideri miktarı bildirmenin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Davacının olay sonrasında görmüş olduğu tedaviye ilişkin giderlerin ilgili kurum tarafından karşılandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacının istemi ise; yanık izlerinin azaltılması amacı ile yapılacak tedavi giderine ilişkindir ve Adli Tıp Raporunda izlerin operasyonla azalacağı belirtilmiştir. Buna dair tedavi gideri yönünden net bir miktarın belirlenemiyor olması, istemin tümden reddini ve maddi tazminatın sadece yol gideri ile sınırlı tutulmasını gerektirmez.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42 inci (TBK'nun 50 nci) maddesinde; 'Zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder.' hükmü düzenlenmiştir.

Şu halde mahkemece yapılacak iş; anılan düzenleme uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir maddi tazminata karar vermektir. Aksi yönde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Dairenin 18.05.2017 tarihli ve 2016/14536 Esas, 2017/3013 karar sayılı ilamıyla davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Estetik-Plastik Cerrahi Uzmanı bilirkişinin verdiği 17.10.2018 tarihli raporda davacının yanık izlerinin azaltılması için Türk Tabipler Birliğinin 2013 yılı için verdiği katsayı ile yapılacak olan ameliyatların doktor ücreti olarak verilen rakamın bu olduğunu, İstanbul ili için 1.500,00 TL ameliyathane ve sarf mâlzemesi ilaç dahil fiyat bulunduğunu, toplam yanık izlerinin giderilmesi için tedaviye ilişkin giderlerin doktor ve hastane ücret bedellerinin toplamı 7.700,00 TL olduğunu belirttiği, hastanın yol parası,

konaklama bedeli ve gerekirse evde bakım gibi masraflarının hesaplanması için alınan bilirkişi raporuna göre 3.931,20 TL bakım ücreti olduğu, yol gideri yönünden bozma ilamı öncesinde alınan rapor yeterli ve hükmü esas alınabilir görüldüğünden yeniden rapor tanzim yoluna gidilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 150,00 TL yol gideri, 7.700,00 TL doktor ve hastane ücreti, 3.931,20 TL bakım ücreti olmak üzere toplam 11.781,20 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat talebi hakkında verilen hüküm bozma hususu yapılmadığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının konaklama bedeli ile yol parasına dair yapılan hesabı kabul etmediğini, ameliyatının il dışında yapılacak olması nedeniyle bu konuda ek rapor alınarak sonuca gidilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; yaralama eyleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54 ve 56 ıncı (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41, 42, 46 ve 47 nci) maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı, bozma ilamına uygun şekilde alınan bilirkişi raporları doğrultusunda karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,