Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/4864 K.2025/11556

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalanan aracın, davacının sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması sonucunda 25.09.2017 tarihinde iki taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacının malul kaldığını, davalı tarafa başvuru yapılsa da davalı tarafça ödeme yapılmadığını beyanla belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı,

50,00 TL bakıcı gideri tazminatı ve 50,00 TL efor tazminatı olmak üzere toplam 200,00 TL'nin sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, talep arttırım dilekçesiyle talebini 154.594,63 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın poliçe tarihinden önce gerçekleştiğini, zararın teminat dışı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı aracın sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu, davacıda kaza nedeniyle maluliyet oluşup oluşmadığının tespiti için rapor alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını, davacının maluliyetinin %70 oranının altında olması halinde bakıcı gideri talep edilemeyeceğini, davacı tarafça dava öncesinde müvekkiline usulüne uygun başvuru yapılmadığını, hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/380 Esas, 2020/359 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 11.294,82 TL geçici iş göremezlik tazminatının, 141.895,75 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 1.404,06 TL bakıcı gideri tazminatının 31.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, efor kaybı tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hesaplanan tazminattan davacının koruyucu tertibat takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğinden davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17.11.2020 tarih ve 2019/380 Esas ve 2020/359 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,

6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında kararla, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 9.035,85 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden (31.10.2018) itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine (sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına), fazlaya ilişkin istemin reddine, 113.516.60 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden (31.10.2018) itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine (sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına),

fazlaya ilişkin istemin reddine, 1.123,48 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihinden (31.10.2018) itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, (sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına), fazlaya ilişkin istemin reddine, efor kaybına dair talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; çelişkili kusur raporları ile karar verilmesinin hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebinden müvekkilinin sorumlu olmadığını, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalanan aracın, davacının sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması sonucunda davacının yaralanıp malul kalması nedeniyle sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatı ile efor tazminatı istamine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile hükme esas alınan kusur raporunun oluşa uygun olmasına, davalının geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmasına, temerrüt tarihinin 2918 sayılı KTK'nın 99. maddesine uygun olarak belirlenmiş olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR