Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/5025 K.2024/2505

2- ... 3- ... 4- ... 5- ... vekilleri Avukat ... DAVALILAR : 1- ... 2- Hür Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 13.08.2010

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirket 22.06.2009-2010 vadeli zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan aracın 20.11.2009 tarihinde kaza yaptığını, meydana gelen kazada müvekkillerinin murisi Alaaddin...'ın vefat ettiğini, vekil edenleri tarafından sigorta şirketinden tazminat talep edildiğini, sigorta şirketince ödeme yapılmadığını belirterek 185.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hür Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davanın trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olduğunu, davacı vekilinin talep ettiği tazminatın aktüerya bilirkişisi tarafından hesaplanması gerektiğini, müvekkili şirketin tacir olmaması sebebiyle faizin reeskont faiz olamayacağını, yasal faiz olması gerektiğini, müvekkili şirketin dava açılmasına keyfi ve haksız olarak sebep olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.09.2014 tarihli , 2010/325 Esas 2014/125 karar nolu kararı ile; davanın kısmen kabulü ile davacılar Osman ve ... tarafından açılan davanın reddine, davacı ... için 87.205,49 TL, davacı ...... için 7.653,16 TL ve davacı ... için 9.684,75 TL olmak üzere toplam 104.543,40 TL'nin davalı ... için olay tarihi olan 20.11.2009 tarihinden, davalı sigorta şirketi için dava tarihi olan 13.08.2010 tarihinden işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte, (davalı sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacılara verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. HD. 09.05.2018 tarihli ve 2015/12522 Esas, 2018/4806 Karar sayılı kararı ile;

"2-Yargıtay'ın yerleşik içtihatları incelendiğinde normal şartlarda erkek çocuklarının 18, kız çocuklarının 22 yaşına kadar destek tazminatı alacakları, çocukların yüksek okul okuyor olması yada okuma ihtimali varsa 25 yaşına kadar destek alabilecekleri kabul edilmektedir.

(Yargıtay HGK 10.06.2015 tarih 2013/17-2343 Esas 2015/1534 Karar, 17. HD. 09.04.2015 tarih 2013/17627 Esas 2015/5572 Karar, 21. HD. 10.12.2013 tarih 2013/17221 Esas 2013/23524 Karar, 4. HD. 24.01.2011 tarih 2010/1818 Esas 2011/512 Karar sayılı ilamları) davacı ......’ın kaza tarihinde 21 yaşında olduğu, kız çocuklarının 25 yaşına kadar destek alabileceği ve bu yaşa kadar evlenme ihtimali olduğu belirtilerek, 14.02.2014 tarihine kadar destek tazminatı hesaplandığı belirtilmiş olup mahkemece de bu rapor esas alınarak ...... lehine destek tazminatına karar verilmiştir.

Davacı ... için 22 yaşına kadar destek tazminatı hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile fazla hesaplanan destek tazminatına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3. Davacı vekilince temerrüt faizi olarak reeskont faizi istenilmiş, mahkemece talep gibi karar verilmiştir. Oysa zarara neden olan araç ticari araç olmayıp, araç ruhsatında hususi olduğu belirtilmiştir. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde reeskont faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda; davacılardan ...'nın kaza tarihinde 20 yıl 9 ay 6 günlük olduğu, 22 yaşına kadar destek tazminatı hesaplanması gerektiğinden 1 yıl 2 ay 24 gün için hesaplama yapılması gerektiği ve yapılan hesaplamada iş bu bedelin 1.544,13 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın reddine, davacı ... için 87.205,49 TL, davacı ... için 1.544,13 TL, davacı ... için 9.684,75 TL olmak üzere toplam 98.434,37 TL'nin davalı ... için kaza tarihi olan 20.11.2009 tarihinden,

davalı Hür Sigorta A.Ş. için dava tarihi olan 13.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere), davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; desteğin kızı olan davacı ... için evlenme tarihine kadar hesaplama yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalının işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3/2 maddesi atfı ile uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK'nun 427 vd. maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,