Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/514 K.2025/844

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Allianz Sigorta A.Ş. tarafından düzenlenen Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi kapsamında sorumluluğu temin edilen 27 JF 880 plakalı aracın 09.09.2018 tarihinde karıştığı trafik kazasında diğer araçta yolcu konumunda bulunan başvuru sahibinin yaralanarak malul kaldığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi itibariyle işleyecek faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 312.555,41 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının geçerli bir başvurusunun bulunmadığını, başvuran tarafından sunulan maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranının kullanılması gerektiğini, gelirin asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, başvuranın taleplerinin kabulü halinde vekalet ücretinin 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talebin kabulü ile 312.555,14 TL'nin 16.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte aleyhine başvurulan sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 15.08.2022-K-2022/205921 sayılı Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalının yapmış olduğu itirazın kısmen kabulüne, karar kısmının (c) bendinin karardan çıkarılarak yerine, “Başvuru sahibi kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen rakamlar üzerinden, A.A.Ü.T. gereğince 6.065,77 TL'nin aleyhine başvuru yapılan sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine” ibaresinin yazılarak kararın buna göre infazına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; motorlu araç kazalarından doğan maddi tazminat taleplerine ilişkin olarak zamanaşımının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109 uncu maddesinde düzenlendiğini, buna göre davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, başvuran tarafından yapılmış geçerli bir başvuru söz konusu olmadığından talebin usulden reddi gerektiğini, dosyaya sunulan maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu veya Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim Dallarından seçilecek heyet tarafından düzenlenmiş olması gerektiğini,

başvuranın kaza sebebiyle elde ettiği gelir ve tazminatların tespit edilerek hesaplanacak tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, 2022 yılı sonrası için hesaplama yapılırken “fiili çalışmanın karşılığı” olarak hesaplanan sigorta kesintilerinin ve vergi kesintilerinin brüt asgari ücret miktarından tenzil edilmesi gerektiğini, belirtilen düzenlemeler doğrultusunda gelir vergisi istisnası hariç asgari ücret üzerinden hesaplamanın yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usulüne uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR