Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/5154 K.2023/7133

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile; davacılardan ... ve ... için, her bir davacı açısından 50.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL'nin 29.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacı ... ve ...'ı temsilen Kayyım ...'e verilmesine, davacı ... için 50.000,00 TL'nin 29.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacı ...' a verilmesine, fazlaya ilişkin sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar davacılardan ... için 50.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL ve ... 50.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.