Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/673 K.2025/14574

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tarih üzerine araştırmalar yapan bu alanda kişisel arşivi bulunan bir gazeteci olduğunu, müvekkilinin yapmış olduğu bir programda ...’in kızı ...’ın sürgün pasaportunu göstermesi ve bunu Twitter'dan paylaşması hakkında ... Belediyesi Kültür A.Ş. Kültür Etkinlikleri Müdürü olan davalının 09.04.2018 tarihinde Twitter'dan yapmış olduğu hukuka aykırı paylaşım nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın 09.04.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu paylaşımdan yaklaşık 2 ay kadar önce hanedan torunu ile yapmış olduğu röportaj esnasında bu durumun dile getirilmesi ve sitem edilmesi nedeniyle dava konusu aynı yönde olan twitleri paylaştığını, olayın akabinde davacıdan özür dilenerek paylaşımların silindiğini ancak buna rağmen haksız şekilde dava açıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu paylaşımın davalının yapmış olduğu bir röportajda kendisine aktarılan bilgilere göre kaleme alındığı, hakaret kastının olmadığı, davalı tarafından özür dilenmek suretiyle dava konusu twitin silindiği ve twitin içeriğinden davalının hanedan üyelerinden biri ile yaptığı bir röportajda söylenilen hususların aktarıldığı, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu paylaşımda davacı hakkında sarf edilen "kendisine emanet edilen şeylere ‘hediye edildi’ diyen biri " şeklindeki söz ve ifadelerin düşünceyi açıklama ve eleştiri hakkının sınırlarını aştığı, somut bir olgu isnadı olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu paylaşım nedeniyle davalının kınanmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin kendisine verilen eşyaları alıkoymakla suçlandığını, dava konusu paylaşımla ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, TBK'nın 58 inci maddesine göre kınama kararı ile beraber kınama kararının yayınlanmasına da karar verilmesi gerekirken kınama kararı ile yetinilmesinin hatalı olduğunu, bu yönden kararın düzeltilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu paylaşımdan yaklaşık 2 ay kadar önce hanedan torunu ile yapmış olduğu röportaj esnasında bu durumun dile getirilmesi nedeniyle dava konusu twitleri paylaştığını, olayın hemen akabinde davacıdan özür dilenerek paylaşımların silindiğini, hakaret ve iftira kastının olmadığını, kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 09.04.2018 tarihinde Twitter'dan yapılan paylaşımlar nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu paylaşımlarda somut bir delil olmaksızın davacıya haksız şekilde olgu isnat edildiği, davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadelere bağlı kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat yerine saldırının kınanmasına dair verilen kararın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya ve davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2025 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelerle davanın tümden reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönünde tezahür eden görüşlerine iştirak edemiyorum.