Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/6961 K.2025/12022

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 11.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kararın kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353/1-a-6 maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6 maddesine göre mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde Bölge Adliye Mahkemesince esas incelenmeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmaksızın kesin olarak karar verilir.

Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden yargılama yapılıp hüküm kurulmak üzere “Dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine” şeklinde karar verildiği görülmektedir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-6 ve 362/1-g maddelerinde belirtildiği üzere kesin nitelikte olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekmiştir.