Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/7113 K.2024/8284

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait işyerindeki madeni yağların 50.000,00 TL'lik kısmının davalı nezdinde sigortalı olduğunu, işyerinde çıkan yangın neticesinde yağların kullanılamaz ... geldiğini, yangın nedeniyle ortaya çıkan zarardan davalının sorumlu olduğunu açıklayıp poliçedeki 50.000,00 TL teminat bedelinin yangın tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının başvuruda bulunmadığını, eksper ve tespit raporlarında belirlenen madeni yağ- demirbaş hasarı nedeniyle 114.244,45 TL'yi davadan önce ödediklerini, davacının ise sigortalıları olan ...'in ortağı olduğu şirket olduğunu, poliçe özel hükümleri gereği davacının emtianın varlığını ticari defter ve kayıtları ile ispatı gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.BOZMA ÖNCESİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli kararıyla, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 26.03.2018 tarih, 2017/4743 Esas, 2018/3246 Karar sayılı ilamıyla; "...Davalının sigortalısı olan dava dışı ...'in, sigortalı sıfatıyla hem kendisi hem de davacı şirket adına yaptığı hasar başvurusu üzerine, davalı ... tarafından yapılan incelemelerden sonra, 12.12.2011 tarihli ibraname karşılığında 114.244,45 TL hasar bedelinin 16.12.2011 tarihinde davalı sigortacı tarafından ödendiği tarafların kabulünde olduğu gibi hasar dosyası ile de sabittir.

Bu nedenle, davalı sigortacı tarafından davadan önce yapılmış ödeme olmadığına ilişkin mahkeme kabul ve gerekçesi de yerinde değildir.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre davacı şirketin lehine sigorta yaptırılan 3. kişi konumunda olduğu, dava dışı sigortalı ... tarafından (davacı adına da olacak biçimde) davalıya hasar başvurusunun yapıldığı, bu başvuru üzerine davalı ... tarafından 16.12.2011 tarihinde yapılmış ödeme bulunduğu ve bu tarihten sonraki 2 yıllık süre dolmadan eldeki davanın açıldığı dikkate alındığında, davaya konu talep yönünden zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilip işin esasının incelenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi ..." gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle 37.563,52 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; yangın sigorta poliçesine dayalı maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR