Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/865 K.2023/6577

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece davaya konu edilen manevi tazminata ilişkin hüküm kesinleştiğinden, bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına; davacıya davalı ... tarafından yapılan 2.030,00 TL'lik ödemeyle zararın karşılandığı ve davacının karşılanmamış zararı kalmadığı anlaşıldığından, davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 18.04.2022 tarihli ve 2021/24654 Esas, 2022/7340 Karar sayılı ilamıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmekle mahkemece 03.10.2022 tarihli ek kararla kararın kesin olması nedeniyle karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Her ne kadar, davacı vekilinin karar düzeltme talebi, yerel mahkemece reddedilmiş ve davacı vekilince ek karar temyiz edilmiş ise de karar düzeltme istemi hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup, yerel mahkemenin bu konuda karar verme yetkisi bulunmadığından temyize konu "karar düzeltme talebinin reddine" ilişkin yerel mahkemenin 03.10.2022 tarihli ek kararının kaldırılarak davacı vekilinin karar düzeltme talebi yönünden aşağıdaki kararın verilmesi gerekmiştir.

2. Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına,