Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9401 K.2023/13755

vekili Avukat ... HÜKÜM/KARAR : Usulden red

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı küçük İlyas Küçükhasanoğlu’nun 02.07.2009 tarihinde Artvin Devlet Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniğinde uzman doktor olarak görev yapan davalıya sünnet ettirildikten sonra ağrı ve kanama sonucu tekrar aynı doktora getirildiğini, davalının sünnet operasyonu sonucu bu şikayetlerin olabileceğini belirterek pansuman yaparak taburcu ettiğini,

küçüğün ağrılarının şiddetlenmesi ve penis ucunda morarma olması nedeniyle ailesi tarafından tekrar getirilerek davalı tarafından muayene edildiğini ve ilaç yazıldığını ancak küçüğün şikayetlerinin daha da artması nedeniyle davalı tarafından 08.07.2009 tarihinde Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’ne sevk edildiğini, dava dışı küçüğün burada ameliyata alındığını ancak düzelme olmayınca organının kesildiğini, davacı idare tarafından davalı küçük ve ailesine Rize İdare Mahkemesinin 2009/698 Esas ve 2013/129 Karar sayılı kararı gereği hizmet kusuru nedeniyle maddi ve manevi tazminat ödendiğini belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.110.094,18 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının somut olayda kusurunun olmadığını, gereken tüm müdahalenin yapıldığını, hastanın uzun süre gecikmeyle doktora başvurmamasının doktora kusur olarak yüklenemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.09.2015 tarih, 2014/335 Esas, 2015/632 Karar sayılı kararı ile; Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 17.06.2015 tarihli raporunda söz konusu patolojik lezyonun ameliyathane ortamında sterilizasyonun sağlanmasındaki bozukluktan kaynaklandığı, olayda bütünüyle hizmet kusurunun olduğu, davalıya kusur atfının mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 21.11.2017 tarih, 2016/245 Esas, 2017/7483 Karar sayılı ilamı ile; "...Dosya kapsamından, davaya konu olay nedeniyle davalı doktorun Artvin Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/255 Esas, 2013/71 Karar sayılı dosyasıyla taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan yargılandığı, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 23.11.2012 tarihli raporuna göre, 02.07.2009 tarihinde fimozis nedeniyle sünnet kararı verilmesinin ve yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu, ortaya çıkan komplikasyonun aktif izlenmemesi,

ailenin uyarılmaması ve gerekli takibin yapılmaması nedeniyle Dr. ...'ın uygulamasının tıp kurallarına uygun olmadığının belirtildiği, mahkemece rapora dayanılarak davalının taksirle yaralama suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği, ceza mahkemesi kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesi tarafından 14.01.2014 tarihinde onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır.

Somut olayda, ceza mahkemesinin davalı hakkındaki kesinleşmiş mahkumiyet kararıyla dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalının kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece davalının kusur oranına ilişkin, denetime ve hüküm kurmaya elverişli uzman bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş davalı vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 24.05.2018 tarihli ve 2018/793 Esas, 2018/4419 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Sonrası Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından davalı doktor aleyhine mesleğinin icrası kapsamında yaptığı muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı ilgilisine rücu edilip edilmeyeceğine ilişkin olarak açılacak olan tazminat davalarında oluşturulan Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvuru yapılmasının dava şartı olarak düzenlendiği, davacı kuruma mesleki sorumluluk kuruluna başvuru yapılması için iki aylık süre verildiği, davacı ...

İl Sağlık Müdürlüğünce mesleki sorumluluk kuruluna başvuruda bulunma işlemleri yapılmak üzere talepte bulunulmuş ise de; davacı vekilinin 27.04.2023 tarihli celsedeki beyanları ve bu husustaki Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün, Artvin İl Sağlık Müdürlüğüne cevaben yazdığı müzekkere içeriğine göre, davalı hakkında kasten görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevi kötüye kullandığını tespit eden kesinleşmiş ceza mahkemesi kararı bulunması sebebiyle şartlarını taşımadığından bahisle kurula başvuruda bulunmama yönünden tercihte bulunulduğunun anlaşıldığı,

bu durumda davacı kurumun iki aylık süre içinde kurula başvuruda bulunmadığı, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanun'un Geçici 13/2 nci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, davacı kurum tarafından Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvuru sürecinin süresinde başlatıldığını, bu nedenle usulden red kararının yerinde olmadığını, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından verilen cevabi yazının dikkate alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kurumun davalının Artvin Devlet Hastanesi'nde doktor olarak görev yaparken 02.07.2009 tarihinde gerçekleştirmiş olduğu ameliyat sonrasında, dava dışı hastada meydana gelen kalıcı uzuv kaybı nedeniyle ödemek zorunda kaldığı tazminatın davalıdan rücu yoluyla tahsil edilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 18 ve geçici 13 üncü maddeleri.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile mahkemece davacıya Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurulması için 2 aylık kesin süre verilmesine, davacı tarafından kesin süre içerisinde başvuru yapılmaması tespitinin yerinde olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Kanun'un 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,