Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/11197 K.2025/13118

Mahkeme kararı asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde.

05.05.2010 tarihinde davalılar murisinin idaresindeki araç ile davacı ... idaresindeki aracın karıştığı trafik kazasında davalılar murisinin kusurlu olduğunu, davacı sürücü...'ın ağır yaralandığını ve işgücü kaybına uğradığını, davacıların oğlu ve kardeşi olan yolcu...'ın hayatını kaybettiğini, davacılar ... ve ...'in yaralandığını, ...'ün kaza neticesinde hayatını kaybetmesi nedeniyle anne ve babasının destekten yoksun kaldıklarını, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL maddi tazminatın, yine... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL,

... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında taleplerini artırmıştır.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; aynı olaya ilişkin olarak davacı ...'ün yaralandığını, davalı ... şirketinin meydana gelen zarardan trafik sigortacısı olarak sorumlu olduğunu, asıl dosyada alınan rapor ile davacının %12,2 maluliyete uğradığının tespit edildiğini beyanla, davacının maluliyete uğraması, bakıma muhtaç kalması ve efor kaybı nedeniyle hesaplanacak tazminatın belirsiz alacak olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... Sigorta vekili, davacılara... varisleri olarak 27.08.2010 tarihinde 20.705,00 TL ve ...'a tedavi gideri olarak 26.08.2010 tarihinde 6.848,33 TL ödeme yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Davalılar ..., ..., ... vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararı ile.

2010/392 Esas sayılı davası yönünden; davacılar ... ve ... için açılan tazminat davasının kabulü, davacı ... için açılan tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 163.246,16 TL, davacı ... için 74.720,97 TL, davacı ... için 9.842,79 TL tazminatın davalı ... yönünden 27.08.2010 tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 05.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların vazgeçmesi nedeniyle manevi tazminata yönelik talebin reddine, birleşen 2015/127 Esas sayılı dava dosyası yönünden; davanın kabulü ile,

49.905,28 TL'nin davalı ... yönünden 27.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin 28.01.2016 tarihli kararının davacı ... vekili, davalı ... Sigorta A.Ş. vekili ile davalılar ..., ..., ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 02.04.20 19... /93 95... /3945 Karar sayılı ilamında; davalı ...

Sigorta A.Ş. vekilinin ve davalılar ..., ..., ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile, davacının maluliyet oranının belirlenmesi amacıyla raporlar arasındaki farklılığın nedenleri tartışılarak ve çelişkinin giderilmesi yönünden usulüne uygun, davacının maluliyetinin belirlenmesine esas alınan demans rahatsızlığının da kaza ile illiyetinin tartışılarak denetime ve hüküm kurmaya elverişli olacak şekilde olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne uygun ATK 3. İhtisas Kurulu'ndan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği,

yine somut olayda, dava 25.08.2010 tarihinde açılmış olup, davalı ... şirketince 27.08.2010 tarihinde davacı ...'e 11.110,00 TL ödeme yapıldığı, mahkemece, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda yapılan bu ödeme güncellenerek tazminattan mahsup edildiği, oysa, davadan sonra yargılama devam ederken yapılan ödeme tutarının yasal faiz eklenmeksizin hesaplanan tazminattan indirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

Mahkeme'nin 2010/392 Esas sayılı davası yönünden; davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne, davacı ... için 163.246,16 TL, davacı ... için 74.720,97 TL, davacı ... için 14.982,72 TL tazminatın davalı ... yönünden 27.08.2010 tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 05.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların vazgeçmesi/feragati nedeniyle manevi tazminata yönelik talebin reddine, birleşen 2015/127 Esas sayılı dava dosyası yönünden; davanın kabulü ile.

49.905,28 TL nin davalı ... yönünden 27.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz dilekçesinde; iş gücü kaybının tespiti yönünde alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, davacı ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatı hesap biçimi ve faiz indirim şeklinin hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR