Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/12432 K.2024/12019

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.12.2018 tarihinde müvekkilinin sürücüsü olduğu araç ile davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, davalı tarafından yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirtip fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı talebi için 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; talebin 61.114,33 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan ödemenin yeterli olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında müvekkilinin sorumluluğu olduğunu, davacının sunduğu maluliyet raporunun hükme esas alınmasını doğru olmadığını, maluliyet oranının kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik ile geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazaya karışan sigortalı araç sürücüsünün kazada %50 kusurlu olduğunun kaza tespit tutanağına göre kabul edildiği; davacının sunduğu maluliyet raporunda, davacının maluliyet oranının %9 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif rant ile tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 57.727,30 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.435,62 TL geçici iş göremezlik ve 951,41 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 61.114,33 TL'nin 18.02.2021 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde.

Lüleburgaz 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/270 E ve 2020/264 K. sayılı dosyasında alınan 13.04.2020 tarihli trafik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda müvekkilinin kusurunun olmadığının belirlediğini, 15.01.2022 tarihli Uyuşmazlık Hakem Heyetince bilirkişi raporunda tespit edilen %50 kusur oranını esas alarak yapmış olduğu talep arttırımı gerekçesiyle % 50 kusur oranına göre esas alınarak yapıldığını, 11.03.2022 tarihinde vekalet sunulduğunu,

bu tarihten önce yapılan talep arttırımındaki hata nedeniyle müvekkilinin hak kaybına uğramasının önüne geçilebilmesi adına 18.04.2022 tarihli 2022/İHK-16142 sayılı kararın bozularak gerekli görülmesi halinde kusur oranlarındaki çelişkinin giderilmesi için kusur raporu alınması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile benzer sebepleri tekrar ederek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere tazminat hesabında kullanılan yöntemin Yargıtay içtihatlarına uygun olmasına ve davacı tarafın Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmediğinden kusur oranının kesinleşmesine göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR