Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/1573 K.2024/3573

Avukat ..., Avukat ... HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü / Başvurunun kısmen kabulü

İLK DERECE

MAHKEMESİ

Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, 290.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, 280.807,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulü ile 271.589,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine dair verilen karar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla belirsiz alacak olarak 950,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiş, yargılama sırasında sunduğu talep artırım dilekçesi ile talebini 339.486,79 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 11.522,83 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 351.009,61 TL’ye yükseltilmiş, 18.10.2019 tarihli dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatı talebinden feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.06.2021 tarihli 2020/1031 Esas, 2021/994 Karar sayılı ilk kararda davacı lehine 280.807,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedildiği, anılan kararın davacı vekilince temyiz edilmediği, bu haliyle davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda hükmedilen 280.807,69 TL tutarındaki maddi tazminat miktarını kabul etmiş olduğu anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 9.218,26 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.