Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/3261 K.2025/10051

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılür vekili dava dilekçesinde; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu araçla karıştığı trafik kazasında yolcunun vefatı nedeniyle desteğinden yoksun kaldıklarını açıklamış ıslah dilekçesiyle birlikte davacı ... için 82.004,44 TL, ... için 53.753,94 TL, ... için 338.549,83 TL, ... icin 25,691,79 TL ... için 1.620,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, ... için 82.004,44 TL, ... için 53.753,94 TL, ... için 338.549,83 TL, ... için 25,691,79 TL destekten yoksun kalma tazminatının 15.08.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ... yönünden 1.620,00 TL talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, kusur raporu alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, kurumdan ölüm nedeniyle gelir alınıp alınmadığının tespiti gerektiğini, hesap raporunun ve hesaplama tekniğinin hatalı olduğunu, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yolcunun vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1.28.02.2023 tarihli ve 32118 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu Maddesinin On İkinci ve On Beşinci Fıkralarında Yer Alan Parasal Sınırların Artırılmasına İlişkin Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ gereğince, tebliğin yürürlüğe girdiği 28.02.2023 tarihinden itibaren verilen itiraz hakem heyeti kararları bakımından geçerli olmak üzere; tebliğin 2. maddesi “...Sigorta Tahkim Komisyonuna yapılan iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen hakem kararları için temyize gidilebilir...” şeklinde düzenlenmiştir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı değerlendirildiğinde davacılardan ..., ... ve ... için hükmedilen tazminat miktarları kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır. Bu nedenle davalı vekilinin davacılar ..., ... ve ... yönünden sunduğu temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR