Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/3366 K.2024/5134

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kaldırma kararı öncesinde verilen karar miktar itibariyle kesin olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı, Bölge Adliye Mahkeme tarafından hüküm altına alınan 91.872,00 TL'nin hatalı olduğunu, hüküm altına alınması gereken miktarın 130.872,00 TL olduğunu iddia ederek kararı temyiz etmiş olup, bu durumda davacı tarafından temyize konu edilen miktar 39.000,00 Tl olup Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2023 karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.