Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/4769 K.2024/7148

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir. Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya sigortalı aracın, yaya haldeki müvekkiline çarpması sonucunda davacı çocuk Ada'nın yaralandığını, davadan önce sigorta şirketine başvurduklarını ancak ödeme yapılmadığını, bu sebeple fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 15.001,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, tarafların kusurunun tespiti gerektiğini, SGK'dan ödeme yapılmış ise sorulması gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam tablosu ve %1,65 teknik faizin kullanılması gerektiğini, davacı lehine vekalet ücretinin nispi ücretin 1/5'i oranında verilebileceğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama sırasında alınan uzman heyet bilirkişi raporuna göre davacının kazadan kaynaklı olarak maluliyeti oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A.İtiraz Yoluna Başvuranlar Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; başvuruda sunulu raporun hükme esas alınması gerektiğini, yargılamada alınan raporun Adli Tıp'tan alınmadığını, her iki rapor arasında çelişki olduğunu belirterek kararın kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan uzman hekim heyetinin raporunun açık, denetime elverişli, dosyadaki bilgi ve belgelere uyumlu düzenlenmiş olmasıyla, epilepsi arazı nedeniyle maluliyet tayini için bu tanının alınmış ve yeterli tedavi altında olduğunun belgelerle kanıtlanması koşuluna bağlı olduğu, somut olayda küçüğün epilepsi tanısı aldığı ve epilepsiye yönelik uygun ve yeterli tedavi gördüğüne dair herhangi bir tıbbi bilgi sunulmadığı, bu sebeble bu raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; itirazında bildirdiği sebepleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesiyle sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda. Karabük Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından tanzim edilen ve başvuruda sunulu 10.01.2020 tarihli maluliyet raporunda Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre davacıda kazadan kaynaklı olarak oluşan, beyin ödemi ve subaraknoid kanama gözönünde bulundurulduğunda, epilepsi -nöbet olmayan ancak nöbet geçirme riski olan sürekli iş göremezlik oranının %5 olduğu rapor edilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem yargılamasında alınan ve 1 Nörolog ve 1 Adli Tıp uzmanı tarafından tanzim edilen 03.11.2023 tarihli raporda; davacının, dosyadaki tüm tedavi evrakının incelendiği, hastaneden taburcu edilirken ilaç reçete edildiğine dair ve düzenli olarak anti epileptik ilaç kullandığına dair kayıt bulunmadığı, Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın raporunda, bu tür travmalaradan sonra epilepsi riskinin olduğunun vurgulandığı,

ancak maluliyetin kişide ortaya çıkması muhtemel komplikasyon riskleri dikkate alınarak değil, gerçekleşmiş ve sekel olarak kalmış arızalar için söz konusu olacağı, ilgili mevzuatın bu arızanın ancak epilepsi tanısı almış ve uygun yeterli tedavi altında olan hastalar için nöbet açısından verilebileceğini belirttiği, bu kapsamda dosya içeriğinden kişinin epilepsi tanısı aldığı, uygun ve yeterli tedavi gördüğüne dair herhangi bir bilgi bulunmadığı,

Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe ve yine Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliği hükümlerine göre ayrı ayrı yapılan değerlendirmede , kişide sürekli iş göremezlik bulunmadığı belirtilmiştir. Hakem Heyetince işbu rapora göre davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itiraz reddedilmiştir.

Ancak varılan sonuç eksik incelemeye dayalıdır. Zira davacının kaza sonrasına ilişkin kaza ile illiyeti olan tedavilerinin bulunup bulunmadığı dosya kapsamında araştırılmamıştır. Kazadan kaynaklı epilepsi tedavisi görmüş ise bu hususun bilirkişi raporunda irdelenmesi gerekmektedir.

Kaza tarihi itibariyle Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi hakkındaki yönetmelik yürürlükte ise de bu yönetmeliğin 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağı ifade edilmekle birlikte aynı zamanda yönetmeliğin EK.3 de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20 nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu,

oysa TBK 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararının belirlenmesi için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının belirlenerek buna bağlı olarak bedensel zararları tespit edilmesi gerektiği anlaşıldığından çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin uygulanma imkanın olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah edilen maddi ve hukuki olgulara göre; davacının kaza tarihinden itibaren tüm tedavi evrakının (kaza sonrasına ilişkin tüm tıbbi belgelerin) dosyaya kazandırılması, daha sonra, kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre en yakın Üniversite Hastanesinin adli tıp anabilim dalından, dosya kapsamındaki raporları da irdeleyen, gerekçeli, denetime elverişli ve kaza ile illiyet bağını kuran rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR