Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/5588 K.2024/10372

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı 21.09.2019 tarihli çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp % 8 oranında malul kaldığını, Sigorta Tahkim Komisyonu 2020/106287 Esas sayılı dosya kapsamında daha önce başvuru yapıldığını ancak taraflarına ıslah için 1 günlük süre verilmesi ve bunun da normal mail olarak iletilmesinden dolayı ıslah yapılamadığından davanın kısmen kabul edildiğini, bu nedenle eldeki başvuruyu yaptıklarını belirterek 54.293,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini, eksik belge başvuru yapıldığından dava şartının yerine getirilmediğini, maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, tazminat hesabının %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, kusur oranının tespitini, hatır taşıması indirimi yapılmasını, Sosyal Güvenlik Kurumu ödemesi bulunup bulunmadığının tespitini, beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sigorta Tahkim Komisyonu 2020/106287 Esas sayılı dosya kapsamında taleple bağlı kalınarak 100 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedildiği, bahsi geçen dosyada yapılan hesaplamada 54.293,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesabı yapıldığı, hükmedilen 100,00 TL'nin mahsubu sonucu eldeki dosyada 54.193,76 TL tazminata hükmedildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 54.193,76 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 17.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük görülmediği, tazminat hesabını progresif rant esas alınarak yapılmasının içtihatlara uygun olduğu, hatır taşıması indirimi yapılmasını gerektirir somut delile rastlanmadığı, beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, kararda geçen ''7.845,19 TL'' ibaresinin ''5.100,00 TL'' şeklinde değiştirilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yolcu konumundaki davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 87 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 51 inci maddesi uyarınca hatır için karşılıksız yolcu taşıma veya aracı kullandırmada genel hükümlere göre tazminattan uygun bir indirim yapılması, doktrinde ve Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiştir.

Hatır için yolcu taşıma veya aracı kullandırmadan söz edebilmek için, ölen veya yaralananın bir menfaat karşılığı olmaksızın taşınması veya aracın kullanılması, diğer bir deyişle taşıma veya kullanmada ölen veya yaralananın menfaatinin bulunması gerekir. Bu nedenle taşıma veya kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir menfaatinin bulunması hâlinde hatır taşımasından söz edilemez.

Bu bakımdan hatır ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma veya kullanmanın kimin menfaatine olduğunun belirlenmesi önemlidir. Taşıma veya kullandırma, ekonomik yarar için olabileceği gibi ortak toplumsal değerler nedeniyle de olabilir. Ancak yakın akrabaların ve eşin taşınmasında bir menfaatten söz edilemeyeceği için hatır için taşımadan da bahsedilemez.

Hâkim, gerekçesini kararında tartışmak ve nedenlerini göstermek koşuluyla tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda da değildir.

Somut olayda; davalı vekilince başvuruya cevap dilekçesinde hatır için taşıma def’inde bulunulmuştur. İtiraz Hakem Heyetince hatır taşımasına yönelik itirazın hatır için taşındığına yönelik somut delil olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Araç sürücüsünün kazada vefat ettiği, ölü muayene tutanağında kimlik tanığı olarak yer alan Mehmet Karakum'un davacının babası olduğu ve beyanında sigortalı araç sürücüsünün komşusu olduğunu belirttiğinden, davacının davalı şirkete sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu ve sürücü ile komşu oldukları sabit olup davacının taşıma için ücret ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmelidir.

Bu durumun aksi ispat edilemediğinden davalı ... şirketinin süresinde yapılan hatır için taşıma savunmasına itibar edilerek TBK’nın 51 inci maddesi gereğince Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR