Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/6827 K.2024/13661

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.03.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat...geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, noksan ikmalinin ardından işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 24.12.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 22.08.2019 tarihli tek taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve maluliyet oluştuğunu belirterek HMK'nın 107 nci maddesi kapsamında fazlaya dair hakları saklı kalarak 15.001,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının başvuru tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadığını, dosyaya ibraz edilen maluliyet raporunun yetersiz olduğunu, davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan araç sürücüsüne atfedilen kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin tarihi ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; dosya kapsamı ve alınan kurul raporuna göre davacının iş gücü kaybına uğramadığının tespit edildiği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz başvurusunda bulunulması üzerine İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararıyla; tahkimce alınan maluliyet raporunda davacının iş gücü kaybına uğramadığının tespit edildiği gerekçesiyle davacı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya davacı tarafça ibraz edilen maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğunu, raporun elverişsiz olduğu kabul edilse dahi tahkimce alınan yeni rapora itirazlrının dikkate alınmadığını, dosyada mevcut iki rapor bulunduğunu ve çelişki oluştuğunu, tahkimce bu çelişki giderilmeden karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 22.08.2019 tarihinde meydana gelmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; dosya içerisinde bulunan ve davacı tarafından sunulan Balıkesir Üniversitesi Adli Tıp Polikliniğinin 20.04.2021 tarihli raporu ile kaza tarihinde geçerli olan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri kullanılarak davacı için %1 engellik oranı belirlendiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince ara kararla ikisi adli tıp hekimi biri ortopedi doktoru bilirkişi heyetinden davacı bizzat heyetçe muayene edilmeden aldırılan raporla da kişide kırık nedeniyle sol ayak bileği eklem hareketlerini etkileyen bir sinir arazı olmadığı,

sol ayak bilek eklem hareketlerinin sağ ayak bileği eklem hareketlerinden daha iyi olduğu gerekçesiyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davacının sürekli iş göremezliği bulunmadığı belirtilmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu raporlardan ikincisine itibar olunarak davacının sürekli iş göremezlik oranı saptanamadığından talebinin reddine karar verilmiş. İtiraz Hakem Heyetince de aynı gerekçe ile davacının itirazı reddedilmiştir.

Yargılama makamlarınca çelişkili raporlardan birine neden itibar edildiği, diğer raporun neden tercih edilmediği gerekçelendirilmeli veya her iki rapor arasındaki çelişkiyi gideren üçüncü bir rapor alınmalıdır.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyetince, davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR