Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/6929 K.2025/11932

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 01.10.2000 tarihinde müvekkilinin babasının davalılar tarafından silahla vurulup, kürekle de darp edilmek suretiyle öldürüldüğünü, Kars Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada alınan Adli Tıp Raporuna göre davalıların her birinin eyleminin babası ...'ın ölümüne neden olabilecek nitelikte olduğunun tespit edildiğini, davalıların haksız eylemleri neticesinde davacının destekten yoksun kaldığını belirterek 250.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 250.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.10.2019 tarih 2017/265 E., 2019/734 K. sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne, 51.161,67 TL maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminatın fiilin gerçekleştiği 01.10.2000 tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalılardan mütelsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2021 tarih, 2020/212 E., 2021/2767 K. sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 02.10.2022 tarihli 2022/1320 E., 2022/12125 K. sayılı bozma ilamı ile; "..davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir...Manevi tazminat ile ilgili hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır.

Zira, Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hâkimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı lehine takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak davacının destekten yoksun kalma niteliğinde maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 51.161,67 TL maddi tazminatın fiilin gerçekleştiği 01.10.2000 tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalılardan mütelsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 30.000,00 TL manevi tazminatın fiilin gerçekleştiği 01.10.2000 tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalılardan mütelsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; bozma ilamı ile kesinleşen hususlar ile manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haksız eylem nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminata ilişkindir.

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı dikkate alınarak temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR