Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/769 K.2024/5459

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... vekili davanın reddini talep etmiş olmakla birlikte Bölge Adliye Mahkeme tarafından hüküm altına alınan 1.300,99 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 3.000,00 TL manevi tazminat Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2023 karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.