Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/7802 K.2025/9962

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 12.01.2016 tarihli 2014/78 Esas 2016/6 Karar sayılı dosyada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/6539 Esas, 2018/4168 Karar sayılı ilamıyla ilamı ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairenin 03.10.2019 tarihli ve 2018/4874 Esas, 2019/4347 Karar sayılı ilamıyla davacı ve davalı ... İnşaat Şti. vekillerinin karar düzeltme isteklerinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 12.10.2022 tarihli 2019/255 E., 2022/169 K. sayılı kararında dosyalarda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 23.11.2023 tarih ve 2023/1725 E.-2023/12515 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararının düzeltilerek onamasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442 nci maddesinin 3 üncü bendi ve 4421 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin b-1 inci bendi gereğince takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı ret harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,