Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/8568 K.2025/16518

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tescilsiz kepçenin, davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile çarpışmasıyla oluşan 09.11.2019 tarihli trafik kazası sonucunda davacının yaralanarak malul kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.200,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 398.028,75 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kendilerine gerekli belgeler ile başvuru yapılmadığını, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun düzenlenmediğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini, kusur durumunun tespiti gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin teminat kapsamında olmadığını, müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini, beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru şartını yerine getirmemesi nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak davanın kabulü ile 398.028,75 TL tazminatın 17.11.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kendilerine usulüne uygun başvuru yapılmadığını, kazanın şantiye sahasında meydana geldiğini, sorumluluklarının olmadığını, iş makinesinin tescile tabi olup olmadığının, ZMMS yaptırma yükümlülüğü olup olmadığının ispat edilemediğini, iş makinesinin trafiğe çıkış izni olup olmadığının değerlendirilmediğini, davacının meydana gelen kazada kusurlu olması nedeni ile tazminat hakkı olmadığını, sorumluluklarının poliçe teminatı ve sigortasız araç sürücüsünün kusuru oranında olduğunu, maluliyet raporunu kabul etmediklerini,

hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,65 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini, geçici bakıcı gideri ile geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığını, teminat limitinin aşıldığını, davacının müterafik kusuru olduğunu, SGK tarafından rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, uzlaşma yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, faiz ve yargılama gideri taleplerinin reddi gerektiğini, beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini

ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) olmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanarak malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, başvuru şartının yerine getirilmesine, davacı tarafından sunulan raporun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olmasına, kusur belirlemesinde hata olmamasına, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin poliçe teminatı kapsamında olmasına,

Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40-2020/40 sayılı kararı sonrasında %1,65 teknik faizin uygulanma imkanı olmaması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR