Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/9723 K.2025/16759

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya Zorunlu Mali Mesuliyet Trafik Sigorta (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın karışmış olduğu 15.12.2021 tarihli trafik kazasında davacının malul kaldığını, sigorta şirketine usulüne uygun başvuru yapıldığını ancak ödeme olmadığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik belirsiz alacak olarak 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 29.01.2024 tarihli talep arttırım dilekçesiyle 376.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Karayolları Trafik Kanunu (KTK) 97. maddesinde belirtilen evraklar ile başvuru yapılmadığını, usulüne uygun alınan maluliyet raporunun dosyaya sunulmadığını, başvurunun öncelikle usulden reddi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere kusur durumunun tespit edilmesi gerektiğini, sunulan maluliyet raporu yönetmeliğe aykırı olduğundan öncelikle başvurunun reddine aksi halde yeniden maluliyet raporu alınmasına karar verilmesi gerektiğini,

kaza esnasında davacı motosiklet sürücüsünün uğradığı zarar dikkate alındığında koruyucu ekipman kullanmadığının sabit olduğu ve bu sebeple % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davalı şirketin asıl alacak ve yargılama masrafları yönünden poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi esas alınarak yasal faiz işletilmesi gerektiğini, tazminat hesabının aktüer siciline kayıtlı bilirkişi tarafından ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,65 teknik faiz esaslarına göre yapılması gerektiğini, başvurunun belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını,

hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan ücretin 1/5'i olması gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvurunun kabulü ile 376.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 01.05.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporuna ilişkin itirazlar dikkate alınmadan mevcut rapor ile hüküm kurulduğunu, raporun yetkili sağlık kurulu tarafından yeterli uzman tarafından hazırlanmadığını, ikametgaha yakın yerden alınmadığını, yönetmeliğe aykırı olduğunu, medikal rapor ile çelişkili olduğunu, zorunlu evraklar ile usulüne uygun başvuru yapılmadığından başvurunun usulden reddi gerekirken esasa girilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, kusur yönünden itirazların dikkate alınmadığını, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri talebinin reddi gerekirken aleyhe hüküm kurulmasının yerinde olmadığını beyanla ve resen dikkate alınacak sebeplerle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın karışmış olduğu 15.12.2021 tarihli trafik kazasında yaralanan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR