Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/1130 K.2025/6121

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın 27.12.2017 tarihinde karıştığı kaza sonucunda bu araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ve iş gücü kaybının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15.11.2024 tarihli bedel artırım dilekçesi ile dava değerini, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 169.917,99 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, maluliyet tespitinin hatalı olduğunu, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, davacı tarafa ödeme yapıldığından davalının sorumluluğunun bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin teminat dışı kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 25.12.2020 tarihli ve 2020/İHK-27032 Karar sayılı kararıyla ile maluliyet raporunun mevzuata uygun bulunmadığı ve sonradan tamamlanamayacağı gerekçesiyle davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 11.01.2024 tarihli ve 2023/12154 Esas, 2024/335 Karar sayılı karar ile.

27.12.2017 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Çukurova Üniversitesi tarafından düzenlenen 02.10.2019 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyetinin %60 olarak belirlendiği, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verildiği, İtiraz Hakem Heyetince maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığı ve sonradan tamamlanamayacağı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği,

ancak anılan bu raporun tanziminde Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirleme yapıldığı ve raporun kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olduğu, bu nedenle İtiraz Hakem Heyetince, davacı tarafından başvuruda ibraz edilen 02.10.2019 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere uygun biçimde düzenlendiği gözetilmek suretiyle işin esası hakkında inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyulduğu, hükme esas alınan aktüer raporunda, davalının %100 kusuru, %49 sürekli iş göremezlik oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın denetime elverişli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 169.917,99 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafa yapılan ödemenin yeterli olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, vekalet ücreti ve faiz başlangıç tarihi belirlemesinin hatalı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 27.12.2017 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına, özellikle temyiz edenin sıfatı gözetilerek İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde avans faizine hükmedilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen hüküm kısmında yasal faize hükmedilmesi bozma sebebi yapılmamış ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266. ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; meydana gelen 27.12.2017 tarihli kaza nedeniyle kolluk görevlileri tarafından kaza tespit tutanağının düzenlenmediği, İtiraz Hakem Heyetince ceza soruşturması dosyasına ve beyanlara göre kusur raporu alınmadan davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu kabulüne göre tazminata karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyetince; dava konusu trafik kazasına ilişkin ceza dosyası da dosya arasına alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için uzman bilirkişi heyetinden oluşabilecek çelişkiyi de giderecek mahiyette, oluşa uygun, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

VII. KARAR