Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/1599 K.2025/13897

Mahkeme kararı davalılar ... ve ... Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.11.2012 tarihinde davacının sevk ve idaresindek araç ile davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacının bir bacağını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurlu olduğunu ve davacının manevi zarara uğradığını beyanla 150.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 211.288,52 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; kusura itiraz ederek talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; poliçe hükümlerini tekrarla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin bozma öncesi verdiği kararı ile; iş gücü kaybı ile iş ve güçten kalma tazminatı olan 196.288,52 TL'nin davalı ... yönünden dava tarihinden, diğer davalılar ... ve ...

Otomotiv yönünden kaza tarihi olan 09.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... yönünden kaza tarihi itibariyle geçerli olan poliçe limitleri dahilinde kalmak kaydı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, tarafların sosyal ekonomik durumları, kusur durumları, davacının yaşı ve maluliyet oranı ile hakkaniyet ilkesi nazara alınarak kaza tarihi olan 09.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...

Otomotivden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararının davacı vekili, davalılar ... ve ... Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 26.12.20 23... /147 96... /14126 Karar sayılı ilamında; davalılar ... ve ... Otomotiv San. Ltd. Şti. vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, davaya konu olayda; davacının yaralanma derecesi, olayda bir bacağını kaybetmesi ve kusurunun olmaması değerlendirildiğinde, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğu, daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın sürekli iş gücü kaybından kaynaklı maddi tazminat talebi açısından karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebinin kabulüne, 150.000,00 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihi olan 09.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Otomativ'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; ceza yargılamasında hatalı olan bilirkişi raporuna göre karar verildiğini, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlenirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalılar ... ve ... Otomotiv San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR