Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/201 K.2025/7843

İlk Derece Mahkemesi kararı dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ün ... plakalı aracı, davalı ...'un ise ... plakalı aracı kullandığını, müvekkilinin 27.08.2010 tarihinde seyir halinde iken davalı ...'un kazaya sebebiyet verdiğini, müvekkilinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğunu, kaza sonucu müvekkilinin önce ... Devlet Hastanesine daha sonra ambulans helikopter ile önce... Hastanesine daha sonra ise ...

Hastanesine kaldırıldığını, bir dizi ameliyat geçirmek zorunda kaldığını, kopmak üzere olan bacağı yerine dikildiği gibi iç kanama nedeniyle yoğun bakımda tedavisinin devam ettiğini, bu nedenle şimdilik 15.000,00 TL'nin davalı ... için olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, davalı ... için ise poliçe limiti ile sınırlı olmak ve dava tarihinden itibaren başlamak üzere yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, 150.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi hariç diğer davalı ...'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde;... plakalı vasıtanın müvekkili şirket nezdinde mecburi mali mesuliyet sigortası bulunduğunu, söz konusu poliçe gereği şirketlerinin sorumluluğunun limitle sınırlı olup manevi zararlardan ise sorumluluğu olmadığını, davanın açılmasına müvekkili şirketin sebep olmadığını, davacı tarafın dava açılmadan önce müvekkili şirkete müracaat ederek delil örneklerini vermediğinden müvekkili şirketin temerrüde düşmediği gibi hasardan dahi haberi olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin trafik kazasının gerçekleşmesinde kusurunun olmadığını, müvekkilinin kavşaklarda geçiş önceliğine uyduğunu, davacının çarpma anında 27 metre fren izine rağmen duramadığını, bu hususun da davacının ne kadar hızlı ve süratli geldiğini gösterdiğini, davacı tarafın dilekçesinde belirttiği gibi davacıda derin bir yaralanma olmadığını, hayati tehlike geçirmediğini, yalnızca bacağında kırık oluştuğunu, bunun da hayati tehlike geçirecek boyutta olmadığını, davacı tarafın istediği maddi ve manevi tazminatın orantısız olduğunu, tazminatın zenginleşme aracı olmayacağını, tazminat miktarı belirlenirken tarafların ekonomik durumlarının göz önüne alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.02.2015 tarih 2010/287 E.- 2015/37 K. sayılı kararı ile; maddi tazminat yönünden davanın kabulüne, 67.556,47 TL maddi tazminatın davalı ... ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalı ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden bu alacağa olay tarihinden (27.08.2010) itibaren, davalı ... yönünden bu alacağa dava tarihinden (03.09.2010) itibaren yasal faiz işletilmesine, dahili davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 45.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden (27.08.2010) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. I. Bozma Kararı

Mahkemece verilen 04.02.2015 tarih 2010/287 E.- 2015/37 K. sayılı karar davalı ... vekili ile davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 2015/11821 - 2018/ 3523 E/K sayılı bozma ilamında özetle; “...Mahkemece tarafların delillerinin toplanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Kanun'un 98. maddesi kapsamında kalanların ve SGK'nın sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi için uzman doktor bilirkişiden alınacak raporla, 2918 sayılı Kanun'un 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri olduğunun tespit edilmesi halinde, tedavi giderleri yönünden SGK'nın, yasa kapsamı dışında kalan tedavi masraflarından ise davalı ... ile işleten/sürücünün sorumlu tutulmasının doğru olmadığı,

davacı lehine hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha uygun manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan yüksek manevi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde 11.10.2019 tarih ve 2018/684E.-2019/701 K. sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 33.753,44 TL maddi tazminatın davalı ... ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalı ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden bu alacağa olay tarihinden (27.08.2010) itibaren, davalı ... yönünden bu alacağa dava tarihinden (03.09.2010) itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dahili davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden (27.08.2010) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

C. II.Bozma Kararı

Mahkemece verilen 11.10.2019 tarih ve 2018/684E.-2019/701 K. sayılı karar davacı vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 2020/1369 E.- 2021/2619 K. sayılı bozma ilamında özetle, “...2918 sayılı Yasa'nın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "Sosyal Güvenlik Kurumu'na" geçtiğinden belgeli tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun sorumlu olması gerekir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi raporu ile Sosyal Güvenlik Kurumu’nun sorumlu olduğu belirlenen tedavi giderlerinin kurumca ödenip ödenmediği araştırılarak, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, yasa kapsamı dışında kalan giderlerden ise davalı ... şirketinin sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması ve Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde 15.9.2021 tarih ve 2021/412 E.- 2021/534K. sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 33.753,44 TL maddi tazminatın davalı ... ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalı ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden bu alacağa olay tarihinden (27.08.2010) itibaren, davalı ... yönünden bu alacağa dava tarihinden (03.09.2010) itibaren yasal faiz işletilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, dahili davalı ... yönünden açılan davanın reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden (27.08.2010) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

E. III. Bozma Kararı

Mahkemece verilen 15.9.2021 tarih ve 2021/412 E.- 2021/534K. sayılı karar davacı vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Daire'nin 18.10.2022 tarih ve 2021/26627 E.- 2022/12466 K. sayılı bozma ilamında özetle, "...Eldeki davada mahkemece, 22.09.2021 tarihli gerekçeli kararda 25.04.2019 tarihli bilirkişi raporuna atıf yapılarak "17 adet fiziki tedavi bedelinin ise katkı payı olarak dosya kapsamında değerlendirileceği ve toplam 17*85,00 TL = 1.445,00 TL olacağı, 901,88 TL ilaç bedeli ile birlikte 2.346,88 TL bedelin SGK sorumluluğunda bulunmadığı" belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Sosyal Güvenlik Kurumunun tedavi giderlerinin 2.346,88 TL'den sorumluğunun bulunmadığının belirtilmesine karşın, 2.346,88 TL dahil edilerek toplam 56.340,17 TL’nin davalının % 60 kusuruna denk gelen 33.804,33 TL’den sorumlu olduğunun kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Buna göre dahili davalı ...’nün 53.993,17 TL tedavi giderinden davacının % 60 kusuruna denk gelen 32.395,90 TL’den sorumlu olduğunun kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde yanılgılı değerlendirmeyle hatalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. " denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile; davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 2918 sayılı Kanun kapsamı dışında kalan giderler olan 33.753,44 TL maddi tazminatın davalı ... ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalı ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden bu alacağa olay tarihinden (27.08.2010) itibaren, davalı ... yönünden bu alacağa dava tarihinden (03.09.2010) itibaren yasal faiz işletilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, 2918 sayılı Kanun'un 98.maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri olan 32.395,90 TL'nin dava tarihinden (03.09.2010) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Dahili davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/492 E. - 2023/1178 K. sayılı kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98.maddesi uyarınca tedavi giderlerinin davalı kurum tarafından başvuru halinde ödendiğini, bu dosyada mükerrer bir ödemenin söz konusu olmaması için kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalının sürücüsü olduğu aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı ve tedavi gideri ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre dahili davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR