Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/2637 K.2025/11256

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.10.2017 tarihinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın, davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması ile meydana gelen çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 06.01.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 70.738,24 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddi gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı taraf sürücüsünün tam kusuru üzerinden, aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın PMF 1931 Tablosu ve progresif rant yöntemine göre 70.738,24 TL hesaplandığı, hesaplanan tazminat miktarı üzerinden %10 oranında müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 63.664,42 TL tazminatın 03.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetinin 21.04.2021 tarih ve 2021/İHK-11331 sayılı kararı ile hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, kazaya karışan aracın otomobil olması nedeniyle davacının kask takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi uygulanmasına yer olmadığı,

TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiği gerekçeleri ile tarafların itirazlarının kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne, 56.539,62 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 03.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davacı lehine 8.150,15 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 12.04.2023 tarihli ve 2023/1672 Esas, 2023/5318 Karar sayılı ilamıyla davacının temyizi yönünden somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı, İtiraz Hakem Heyetince de bu hesaba göre karar verildiği,

ancak Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplamaya davacının itiraz etmediği ve kabullendiği anlaşılmakla, davacı için PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesaplaması yapılmak suretiyle bilirkişiden ek rapor alınıp usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği,

davalı tarafın temyizi yönünden ise davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde ve yukarıda açıklandığı üzere yetkili sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği ve İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda; maluliyet tespiti yönünden alınan İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 02.10.2024 tarihli raporuna göre davacının maluliyetinin %3 olduğunun belirlendiği, bozma sonrası alınan aktüer raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, davacı yönünden maktu ücretin altında olmayacak şekilde 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 42.443.00 TL maddi tazminatın 03.03.2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacıya verilmesine, bakiye 28.295,24 TL'nin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı sigorta şirketine usulüne uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmadığını, maluliyet oranı tespitinin hatalı olduğunu, tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, vekalet ücreti ve faiz belirlemesinin hatalı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR