Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/4536 K.2025/9806

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç ile davacının sürücüsü olduğu elektrikli bisikletin karıştığı 31.10.2019 tarihli trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı ve 1.000,00 TL bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 189.587,00 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, kusur oranının tespiti gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri talebinin teminat dışı olduğunu, müterafik kusur indirimi yapılmasını, temerrüde düşülmediğini, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 44 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden davalının sorumlu olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, 189.587,00 TL'nin 06.08.2021'den işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ödeme tarihi itibariyle yapılan hesaplamada yapılan ödemenin yeterli olmadığının tespit edildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük görülmediği; olayın oluş ve şekline göre sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden davalının sorumlu olduğu, davacının müterafik kusurunun bulunduğuna dair somut delil bulunduğu,

tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak yapılmasının içtihatlara uygun olduğu, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulden reddi gerektiğini, kusur kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hesaplamanın hatalı olduğunu, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Taleple bağlılık ilkesi" başlıklı 26 ncı maddesinin 1 inci fıkrası "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." şeklindedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin dava dilekçesinde sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talep ettiği, davacının geçici iş göremezlik tazminatı gideri yönünden bir talebinin olmadığı, İtiraz Hakem Heyetince davacının talebi aşılarak geçici iş göremezlik tazminatının da davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyetince, 6100 sayılı HMK’nın 26 ncı maddesinin 1 inci fıkrasındaki hüküm gözetilmek suretiyle davacı vekilinin talebiyle bağlı kalınarak sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR