Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/5672 K.2025/7954

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile; davacının dava konusu yaptığı kalıcı maluliyete yönelik maddi tazminat talebinin reddine, davacının dava konusu yaptığı geçici iş göremezliğe yönelik maddi tazminat talebinin kabulü ile; 50,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, davacının geçici iş görmezlik tazminatından kaynaklı fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına (hükme esas alınan hesaplama 12.641,40 TL) karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 50,00 TL (hükme esas alınan hesaplama 12.641,40 TL) olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.