Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/8710 K.2026/1821

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın sürücüsü, davalı ...'in maliki ve diğer davalının da işleteni bulunduğu motosikletin, yeşil ışıkta yolun karşısına geçmeye çalışan davacılara çarpması neticesinde meydana gelen 28.01.2015 günlü trafik kazasında vekil edeni ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, diğer vekil edeni ...'ün ise ağır bir biçimde yaralanarak yatağa bağımlı hale geldiğini,

bakıcı tutularak bakımının sağlanmakta olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla her iki davacı için toplam 10.000,00 TL maddi ve her bir davacı için ayrı ayrı 25.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 22.03.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile de; maddi tazminata ilişkin istek miktarını ... için 360,76 TL, ... için 480.211,45 TL olmak üzere toplam 480.572,21 TL'ye çıkarttıklarını açıklamıştır.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelen gelmesinde herhangi bir kusur bulunmadığını, zira yeşil ışığın yayalara değil kendisine yanmakta olduğunu, gerekli kontrolleri yapmadan aniden yola atılan davacıların kusuru ile gerçekleşen kaza nedeniyle aleyhine dava açılamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... Tic Ltd Şti vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde kırmızı ışıkta karşıdan karşıya geçmek isteyen davacı tarafın ağır kusurlu olduğunu, motosiklet sürücüsü olan ve vekil edeni şirketin personeli bulunan ...'ın hız limiti aştığı yönündeki davacı taraf iddialarını kabul etmediklerini, bu durumda müvekkili şirketin ve araç sürücüsünün sorumluluğu yoluna gidilemeyeceğini, ayrıca talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının çok fazla olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararıyla davacıların meydana gelen trafik kazasında yaralanmaları nedeni maddi zararının oluştuğunun belirlendiği, kusurlu bulunan sürücünün ve işleten davalı şirketin sorumluluğu bulunduğu, ancak davalılardan ...'in işletme devri yapması nedeni ile işleten sıfatı olmadığı gerekçeleri ile davacı ...'nin manevi tazminat talebinin kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan (... hariç) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

davacı ...'nin maddi tazminat talebinin kabulü ile 480.211,45 TL maddi tazminatın davalılardan (... hariç) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'in (mirasçıları) manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan (... hariç) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'in (mirasçıları) maddi tazminat talebinin kabulü ile 360,76 TL maddi tazminatın davalılardan (... hariç) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacıların davalı ...'e karşı açtığı davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/1012 Esas, 2023/1100 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dairenin 29.05.2024 tarihli ve 2023/10379 Esas, 2024/5398 Karar sayılı kararı ile davalı ...'in kazaya karışan motosikletin maliki olduğunu, motosikleti kira, ariyet gibi bir sebeple üçüncü kişiye devrettiğine dair yasal delil de bulunmadığı, bu hali ile motosiklet maliki olan ... 'in de sorumlu tutulması gerektiği gerekçeleri ile mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'nin manevi tazminat talebinin kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'nin maddi tazminat talebinin kabulü ile 480.211,45 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'in mirasçıları ... ve ...'ün manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara miras payları oranında verilmesine, davacı ...'in mirasçıları ... ve ...'ün maddi tazminat talebinin kabulü ile 360,76 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile miras payları oranında davacılara verilmesine

karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; bozma kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davalı ...'in işleten sıfatı bulunmadığını, kaza tarihinden önce 15.08.2013 tarihinde motosikletin devredildiğini, ortaklıktan ayrılış tarihinin ise 05.11.2014 olduğunu, fatura sunulduğunu, 9.419,98 TL karşılığı şirketin de satıldığını, satışın motosiklet dışında diğer malzemeleri de kapsadığını, işletme devredildiğinden motosiklet devri için ayrıca bir şekil şartı taşınmadığını, kaza anındaki sürücünün de devralan firma çalışanı olduğunu, meydana gelen zarardan sorumlu olmadıklarını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu motosikletin karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayaların uğradığı sürekli iş göremezlik ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR