Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/9832 K.2025/16834

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 26.05.2023 tarihinde davalı ... şirketinin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasını yaptığı araç ile davacıların desteği oğullarının içinde bulunduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacıların oğullarının hayatını kaybettiğini, zararın tazmini için sigorta şirketine başvuru yapıldığını ancak olumlu yanıt alınamadığını ileri sürerek açtıkları belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba ... için 250.000,00 TL, davacı anne ... için 250.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, davacı ... yönünden talebini 443.380,00 TL'ye, davacı ... yönünden talebini 756.620,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, sigorta şirketine eksik evrak ile başvuru yapıldığını, başvurunun usulden reddi gerektiğini, müteveffanın davacılara destek olduğunun ispatı gerektiğini, sigorta şirketinin sigortalının kusuru oranında tazminattan sorumlu olacağını, kusur oranının uzman bilirkişilerce belirlenmesi gerektiğini, kaza nedeniyle elde edilen kazanımların tazminat hesabından düşülmesi gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ve uzman aktüer eli ile yapılması gerektiğini,

emniyet kemerinin takılı olup olmadığı araştırılarak takılı olmaması halinde müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, faizden sorumluluğunun sınırlı olduğunu, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, davacı ... yönünden 443.380,00 TL, davacı ... yönünden 756.620,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 16.10.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazların kısmen kabulüne, vekalet ücretinin AAÜT' ye göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek vekalet ücretinin "162.000,00 TL" yerine "32.400,00 TL" olarak düzeltilmesine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusurun tespiti için usulüne uygun rapor alınmadığını, müteveffanın davacılara destek olduğunun ispat edilemediğini, bu kaza nedeniyle elde edilen kazanımların belirlenerek tazminat hesabından düşülmediğini, hesabın PMF-1931 Yaşam Tablosuna göre yapılmadığını, yine aktüer sıfatına sahip uzman bilirkişinin TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesap yapmadığını belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu vefat eden yolcunun desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve müteveffanın yolcu olmasına ve kazanın oluşumunda kusuru bulunmamasına, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR