Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/9915 K.2025/16104

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç ile başvuru sahibinin kullandığı araç arasında 15.05.2021 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 41.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 218.230,48 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun kazadan 7 ay sonrasında alınmış olmasından ötürü hükme esas alınamayacağını, raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmesi gerektiğini, kazanın oluşmasına plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün sebebiyet verdiğinin başvuran tarafından ispat edilmesi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve %1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, SGK tarafından başvurana bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesini, faizin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının talebinin kabulü ile 218.230,48 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 17.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Güvence Hesabının Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararına karşı yaptığı itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile kararın düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun kazadan 7 ay sonrasında alınmış olmasından ötürü hükme esas alınamayacağını, raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmesi gerektiğini, kusur oranlarını kabul etmediklerini, kazanın oluşmasına plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün sebebiyet verdiğinin başvuran tarafından ispat edilmesi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve %1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, SGK tarafından başvurana bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiğini,

faizin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz olması gerektiğini, başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacının maluliyet oranını kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına,

konusunda uzman bilirkişinin oluşa ve dosya kapsamına uygun düzenlediği rapordaki kusur oranının karara esas alınmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR