Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/10197 K.2010/3996

Zimmet suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/12/2005 gün ve 2005/323 Esas, 2005/393 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde a, b, d, e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağının kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı; sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “TCK.nun 53/1-2. maddesi uyarınca aynı Yasanın 53/l-a, b, c, d, e madde ve bentlerindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yasaklanmasına” ibaresinin “5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin (c) bendinde düzenlenen hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye,

...