KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/10904 E., 2010/3851 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2010
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; ırza geçme eylemi ırz ve namusa tasaddi vasfında kabulüyle bu suç ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Giresun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2005/298 Esas, 2005/394 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Irz ve namusa tasaddi suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
765 sayılı TCK.nun 416/2. maddesinde düzenlenen zorla ırz ve namusa tasaddi suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihinden itibaren yedi yıl altı aylık ilave zamanaşımı süresinin gerçekleştiği ve davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
Kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Lehe olan hükmün tespiti sırasında hükmün gerekçe kısmında 5237 sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin tatbiki yoluna gidildiği belirtilmesine rağmen, 765 sayılı Yasanın 429/1. maddesi ile cezalandırılması suretiyle hükmün karıştırılması,
Kabule göre de; ./..
-2-
...
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/10904, K. 2010/3851, 24 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama