Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/13227 K.2010/4303

Irza geçme suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2005 gün ve 2005/415 Esas, 2005/463 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre; sanığın cinsel istismara teşebbüs eylemini mağdurun boğazını sıkarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmasında ve 5320 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi gözetildiğinde katılanların şahsi hak taleplerinin karara bağlanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu konulardaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, mağdur çocuğun dinlenmesi sırasında CMK.nun 236/3. maddesine aykırı olarak psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmamış ise de doktor raporları, tanık beyanları ve aynı maddenin 2. fıkrası hükmü gözetilerek bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

03.01.1984 doğumlu olan sanığın suç tarihinde 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi ile cezasından indirim yapılması,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eylemi neticesinde 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda araştırma yapılıp 23.03.2004 tarihli hükmün kazanılmış hak teşkil ettiği de gözetilerek sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,