Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/13894 K.2010/4424

Zorla alıkoyma ve ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; mağdure ...’e yönelik ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan mahkümiyetine, diğer mağdurelere yönelik ırz ve namusa tasaddide bulunma ve alıkoyma suçlarından beraetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2005 gün ve 2004/38 Esas, 2005/426 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında alıkoyma suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Mağdureler ... ve ...’e yönelik ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan suçun temas ettiği 765 sayılı TCK.nun 416/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem sanığın sorgusunun yapıldığı 29.12.2004 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Mağdure ...’e yönelik ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Tebliğnamedeki, suç tarihinde öğretmen olan sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 417. maddesi yerine 251. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin görüşe 417. maddenin özel hüküm niteliğinde olması nedeniyle; katılanlar vekili tarafından gösterilen tanıkların dinlenmesi gerektiğine ilişkin görüşe ise bu şahısların olay hakkında doğrudan bilgilerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre bu husus sonuca etkili görülmediğinden iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın ırz ve namusa tasaddi eylemi tamamlandığı ve farklı tarihlerde tekrarlandığı halde, eylemin eksik teşebbüs aşamasında kaldığının ve teselsül etmediğinin kabulü ile cezasında 765 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca indirim yapılması ve 80. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,