Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/13954 K.2010/4430

Irza geçme suçundan sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine ve zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine dair, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.07.2006 gün ve 2005/100 Esas, 2006/156 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii, müştekiler ... ve ... ile katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

5271 sayılı CMK.nun 225/1. maddesinin "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." hükmü karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu,

27.04.2007 günlü iddianamenin anlatım kısmında da sanığa atılı ırza geçme suçu açıklanırken “sanığın olay günü evde kimsenin olmadığı sırada mağdureyi eve çağırması üzerine mağdurenin bu eve gittiği” şeklindeki açıklamanın alıkoyma suçundan dava açıldığını göstermeyeceği, bu suçla ilgili usulüne uygun iddianameyle kamu davasının açılması sağlanmadan kurulan beraet hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu, 01.07.2005 günlü oturumda sanıktan şikayetçi olmadıklarını bildiren müştekiler ... ve ...’in kamu davasına usulen katılma ve hükmü temyize haklarının bulunmadığı,

ancak müştekilerce yaşı 15’den küçük mağdureye velayeten hareketle vekaletname ile atanan vekilin müştekilerin şikayete ilişkin iradelerinden bağımsız olarak mağdure adına davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunduğu anlaşılmakla müştekiler vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİ ile katılan mağdure vekilinin ve O Yer C.Savcısının temyiz istemlerinin alıkoyma suçundan kurulan hükme yönelik olması da nazara alınarak incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği

düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

5237 sayılı TCK.nun 103/1-a maddesinde mefruz cebirin unsur olarak yer almasına ve aynı Yasanın 103/4. maddesinin ise yalnızca maddi cebiri ifade etmesine göre, olayda maddi cebirin gerçekleşip gerçekleşmediğinin gerekçeleri karar yerinde gösterilip tartışılmadan TCK.nun 103/4. maddesi ile artırım yapılması,