Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/2049 K.2010/1635

Irza geçmek suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarından mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.11.2005 gün ve 2005/74 Esas, 2005/790 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle inceledi;

Mağdure ve müştekinin sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında atanan vekilin kamu davasına katılma ve dolasıyla hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından vaki temyiz talebinin CMK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurenin tüm aşamalarda sanığın bir kez ırzına geçtiğini belirttiği, sanığın da yargılama safhasında bir defa ilişkide bulunduklarını ifade ettiği nazara alınmadan iddiayı da aşar şekilde sanığın soruşturma beyanlarına itibar edilerek hakkında teselsül hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,