KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/2609 E., 2010/1858 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2010
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Zimmet suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, ...
Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2005 gün ve 2003/439 Esas, 2005/12 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 151. maddesine göre Türk Ceza Kanunu uygulamasında kamu görevlisi sayılan noterlerin bu Kanunun 118. maddesi gereğince noterliklerde yapılan işlemler ve düzenlenen kağıtlar dolayısıyle özel kanunları uyarınca ödenmesi gereken ve makbuz karşılığı tahsil ettikleri vergi, resim ve harçlar ile değerli kağıt bedellerini aynı Kanunun 119.,
daha sonra yürürlüğe giren 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu uyarınca tahsil ettikleri katma değer vergisini ise anılan Kanunun 46. maddesinde gösterilen sürelerde ilgili vergi dairesine yatırmalarının gerektiği, olay tarihlerinde noter olan sanığın 1997 yılı Ağustos ayından 2003 yılı Şubat ayına kadar yaptığı işlemler sırasında bu verginin asıl mükellefi ... sahiplerinden peşin tahsil ettiği katma değer vergilerini yatırmayarak mal edindiğinin idari soruşturma raporu ve ekinde yer alan tespitler ve ikrarıyla sabit olduğu,
açıklanan düzenlemeler karşısında ilgililerinden nakden alıp, beyan ve ödeme için öngörülen zaman aralıklarında muhafaza ederek, doğru ve eksiksiz biçimde hazineye intikalini teminle görevli olan sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturacağı, noterlik görevinin niteliği ve suça konu paranın bu görevden dolayı tevdi edilmiş olması nedenleriyle katma değer vergisini ödemeyen diğer serbest meslek erbablarıyla eş tutulamayacağı ve ödemeden kaçınmanın gecikme zammına neden olmasının da bu durumu değiştirmeyeceği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde beraet kararı verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/2609, K. 2010/1858, 8 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama