Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/4526 K.2010/2744

Zorla ırza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak kabulüyle mahkümiyetine dair, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 14.07.2005 gün ve 2005/203 Esas, 2005/176 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun bağırmasını engellemek için ağzını kapatmak suretiyle cebir göstererek eylemi gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 103/4. maddesinin de uygulanması ve buna göre 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık müdafii tarafından temyiz edilen bozmaya konu hükümde sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 414/2. maddesi gereğince temel ceza alt sınırdan tayin edildiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 103/2. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırından 2 yıl uzaklaşılarak oranlılık ilkesine aykırı hareket edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

...