Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/5179 K.2010/2957

Zimmet suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun hükümlerine göre mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.07.2005 gün ve 2004/119 Esas, 2005/253 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 27.04.2006 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre, sanığın eylemi teselsül ettiği halde cezasının 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi ile artırıma tabi tutulmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, zimmete konu paranın meşru malikinin belli olması nedeniyle zoralımına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde birden fazla fıkra bulunduğunun anlaşılması karşısında, hapis cezasıyla mahkümiyetine karar verilen sanık hakkında bu maddede belirtilen fıkralardan hangisinin uygulandığının temyiz denetimine olanak verecek biçimde açıkça belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,