Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/5527 K.2010/3728

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’ün yapılan yargılanmaları sonunda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve bu suça yardım etmekten mahkümiyetlerine dair, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2005 gün ve 2005/242 Esas, 2005/300 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi ile CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ...’ün, diğer sanıklar tarafından zorla yaylaya getirilen mağdurun kaçmasını engeller şekilde etrafı tutup aydınlatmayı sağladıklarının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında suç işlenmesindeki rolleri, sağladıkları katkının önemi, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmaları ve suç işleme kararındaki birlik nazara alındığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun müşterek failleri oldukları gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 39/1. maddesi ile cezalarından indirim yapılması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek sanık ... hakkında tesis edilen hükmün mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile aynı Yasanın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmaması,

.../...

-2-

Lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 31/2 ve 32. maddeleri hükmüne nazaran sanık ...’nın olay tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği varsa bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğindeki azalmanın önemli derecede olup olmadığı konularında rapor aldırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında suç tarihi ve hükmedilen ceza miktarlarına nazaran hüküm tarihi itibariyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ile sanıklar ... ve ... hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanık ...’un adli sicil kaydı da gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

...