KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/5714 E., 2010/3129 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2010
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Irza geçmek ve alıkoymak suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağduru rızasıyla kaçırıp alıkoymak olarak kabulüyle bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ..... gün ve 2003/... Esas, 2005/... Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağduru rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna 765 sayılı Yasanın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 23.07.2001'den 1 yıl öncesi ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Irza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Suç tarihi ve sanığın yaşına nazaran 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi uyarınca koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/5714, K. 2010/3129, 28 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama