Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/9255 K.2010/4178

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Elazığ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2005 gün ve 2003/178 Esas, 2005/542 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suç mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinden tebliğnamede bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” biçimindeki düzenleme nedeniyle, ...

İlçesi mal müdürlüğünde muhakemat memuru olan sanığın zimmeti sağlamak ve açığa çıkmasını engellemek için gerçekleştirdiği kadastro mahkemesi yazı işleri müdürünün imzasını taklit etmek suretiyle gerçeğe aykırı olarak mahkeme sarf cetvelleri düzenleyip bu belgelere istinaden tahakkuk müzekkeresi verile emri düzenlettirme ve tahakkuk müzekkerelerindeki miktarlarda tahrifat yapıp aradaki farkı mal edinme eylemlerinin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan da hüküm kurulup sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,